Bojan Stupica - Velikan teatra

U svom predgovoru za ovu d r a g o c e n u Misailovićevu studiju o Bojanu Stupici, jedan od doajena srpske teatrologije Jovan Ćirilov, između ostalog, napisao je: „Milenko Misailović je svedok Stupičinog rada kao njegov zvanični pomoćni reditelj, dakle bliski saradnik, u radu na predstavi „Lede“ u Jugoslovenskom dramskom pozorištu 1953. godine, na vrhuncu njegovih stvaralačkih moći“.

Iza ove Ćirilovljeve naizgled usputne opaske stoji činjenica da je autor itekako, iz prvog plana bio upoznat sa Stupičinom ličnošću i stvaralaštvom. To je velika prednost, s obzirom da je o ovom proslavljenom reditelju mogao da piše i istraživač koji nije imao tako veliku privilegiju. Misailović se pomenutom prednošću služi na najbolji mogući način, inventivno i zanimljivo. U prvom delu knjige autor sagledava Bojana Stupicu kao profesora režije i glume, opisujući njegov prvi susret sa studentima ondašnje „Visoke filmske škole“: „Gleda nas on srdačno i dobrodušno, oči mu sjaje, a osmeh na usnama poigrava: vidi se da je Bojan ganut ovim susretom. Kao da u sebi kaže, hrabreći se: - Izdržaću i ovo(…) I prva glasna rečenica koju je Bojan optimistički uputio, okrenut više rediteljskoj grupi, bila je: - Dakle, i svi vi mislite biti reditelji“? Iz ovog kratkog citata možemo da se osvedočimo u Misailovićevu dokumentarnost, inventivnost u iznošenju biografskih činjenica i zanimljivom zapažanju. Autor sa puno živih slika opisuje kako je Bojan Stupica stvaralački uticao na svoje studente u Beogradu, Zagrebu i Ljubljani. Potom: kako je režirao Krležinu „Ledu – komediju jedne karnevalske noći“ i još mnogo sličnosti. Poslednji deo knjige ima romantičan okvir, njegov naslov glasi: „Završni pogledi na Bojana i Miru Stupicu – zajedno“. Na stranicama Misailovićeve knjige ličnost Bojana Stupice, pozorišnog, dramskog i operskog reditelja, radio reditelja, filmskog i TV reditelja, scenografa, kostimografa, pozorišnog i filmskog glumca, uokvirena je u jednu zanimljivu biografiju uspešnog i neobičnog čoveka.