Kabala konja pegazovskog

Renesansni čarobnjak, nezaobilazan u hermetičkoj tradiciji, i matematičar, disidentski bogoslov i moderni mislilac, sa genijalnim intuicijama o relativnosti, genetici, hemiji, prvi sa vizijom o beskrajnom kosmosu, Đordano Bruno, neprestano lutajući Evropom, početkom 1584. godine bio je u Oksfordu.

Tamo je držao predavanja, koja su bila hladno primljena zbog Brunovih slobodnih gledišta. Iz tih predavanja i rasprava koje su ona izazvala proistekao je filozofski dijalog u kojem je kabala poprimila vid bespoštednog napada na duhovnu pustoš ondašnjeg oksfordskog univerziteta i uopšte svih univerziteta na kojima se progoni intelektualna sloboda mišljenja.

Kabala konja pegazovskog zapravo je povezani niz razgovora koji se podruguju jalovim duhovima, i tu Bruno istražuje prirodu poezije, božanski autoritet, pitagorejsku metempsihozu, kao i lažnost celokupnog tadašnjeg poučavanja. To, možda najdestruktivnije Brunovo delo će otuda imati snažan uticaj na mnoge pisce i umetnike od renesanse do današnjeg vremena.

Knjiga je snabdevena iscrpnim životopisom i bogatim objašnjenjima, s dragocenom literaturom, kao i podsticajnim i nezaboravnim pogovorom Aleksandre Mančić o izvanrednom književnom i filozofskom, maštoglavom i satiričkom Brunovom duhu.