Molski akordi

U košuljama izgnanika, izdajnika, diplomata ili stanovnika ludnica, u vremenima od revolucionarne 1848, pa do Balkanskih ratova devedesetih godina XX veka, pred čitaocem defiluju različiti, poznati i nepoznati, likovi iz srpske istorije.

Diskretno prateći sudbinu raspršenog naciona, u ovom velikom vremenskom intervalu, Demićev pripovedač prati sudbinu Jakova Ignjatovića i revolucije u kojoj se našao, za isti sto diplomatske misije dovodi Omer Pašu Latasa i Đorđa Markovića Kodera, a iz istog prostora beogradske ludnice u osvit Prvog svetskog rata komuniciraju poznati pripovedač (Petar Kočić) i nepoznati pesnik (Dušan Srzojević) sa sabraćom im književnom, Savom Mrkaljem i Fridrihom Helderlinom. Pišući o individualnim graničnim situacijama i o graničnim nacionalnim prostorima, o granicama između života i literature, o primicanju i izmicanju reči, o rodoljublju i rodoljupcima, o vremenu današnjim i počivšim, Mirko Demić, u izvrnutim žitijima ovih priča pokazuje kako se ono što je rubno i granično ne može preskočiti, kako su naše istorije samo zbir loših ponaljanja, a da Srbija ostaje onaj pojmovni čvor koga ni njegovi junaci ne umeju razvezati.