Zbirkom priča Da li postoji život (1995), te romanima Trag
kočenja (1987), Put u Birobidžan (1997) i Kraj puta (2004) stvorila je
nevelik, ali prepoznatljiv prozni opus, a ogledima, od kojih su neki
sabrani u knjigu Jednokratni eseji (2000) upisala se kao vrstan
poznavalac i tumač dela iz srpske, mađarske, jevrejske i svetske
književnosti, kao i mnogih svakidašnjih i nesvakidašnjih fenomena.
Posthumno (2007) objavljena je i Hronika, kompilacija radnih beležaka,
intervjua, izjava i govora Judite Šalgo.
